Mili Durlabh Manusha Dehi Athai Bhajan

मिली दुर्लभ मानुषा देही अथईदाढी दुर्लभ मानुषा देही अथईजहिंमें साज सुखनि जा सभेई अथई

हिन देहीअ खातिर देव सिकनि छदेसुर्ग अची इंसान बणनितोखे कीअं था पापी पाप वणनिहीअ जूणि न जहिड़ी तहिडी अथई

हीरनि मोतियुनि जवाहरनि खा अथईमहांगी सिज चंड तारनि खा हलीकीमत पुछ कदर वारनि खांभलां बेकदुरनि फल कहिड़ी अथई

किन मिन्टनि खातिर सारी उम्रतो पाण खुशीअ सां सारी उम्रन की पाण तरिये न की तारियईउम्र अगियां कहिड़ों मुंह मरकाईदे

इन्सान हिंअर बि जे की न फंदेपोई हाय हाय जा पियो हथ हणंदेन की हित वणंदे न की हुत वणंदेअआं वेल न का बंदा वेई अथई

Mili durlabh manusha dehi athaiDaadhi durlabh manusha dehi athaiJahin mein saaj sukhani ja sabhei athai

Hin dehiya khaatir dev sikani chhadeSurg achi insaan bananiTokhe kiyaan tha paapi paap vananiHiyan joon na jahiri tahiri athai

Heerani motiyuni jawaharani kha athaiMahangi sij chand taarani kha haliKeemat puch kadar warani khanBhalaan bekadurani phal kahidi athai

Kin minitani khaatir saari umrTo paan khushiya saan saari umrNa ki paan tariye na ki taariyeUmr agiyaan kahido muhn markaide

Insaan hinya b je ki na phandePoi haai haai ja piyo hath hanandeNa ki hit vanande na ki hut vanandeAaan vel na ka banda wei atha

ملی دُرلبھ مانُشا دہی اتھئیڈاڈی دُرلبھ مانُشا دہی اتھئیجہن میں ساز سُکھنی جا سبھی اتھئی

ہن دہیء خاطر دیو سکھنی چھڈےسُرگ اچی انسان بننیتُکھے کیاں تھا پاپی پاپ وننیہنء جونء نہ جہڑی تہڑی اتھئی

ہیرن موتیون جواہرن کھاں اتھئیمہنگی سِج چاند تارَن کھاں ہلیقیمت پوچھ قدر وارَن کھاںبھلاں بیکدُرن پھل کہڑی اتھئی

کِن منٹن خاطر ساری عمرتو پان خُشیء سان ساری عمرنہ کی پان تریء نہ کی تاریءعمر اگیاں کہڑوں مُنہ مرکائی دے

انسان ہِنء ب بھی جے کی نہ فنڈےپوء ہائے ہائے جا پیو ہتھن ہنندےنہ کی ہِت ونندے نہ کی ہت ونندےآءں وئل نہ کا بندہ وی اتھئی

ملی دُرلبھ مانُشا دہی اتھئیڈاڈی دُرلبھ مانُشا دہی اتھئیجہن میں ساز سُکھنی جا سبھی اتھئی

ہن دہیء خاطر دیو سکھنی چھڈےسُرگ اچی انسان بننیتُکھے کیاں تھا پاپی پاپ وننیہنء جونء نہ جہڑی تہڑی اتھئی

ہیرن موتیون جواہرن کھاں اتھئیمہنگی سِج چاند تارَن کھاں ہلیقیمت پوچھ قدر وارَن کھاںبھلاں بیکدُرن پھل کہڑی اتھئی

کِن منٹن خاطر ساری عمرتو پان خُشیء سان ساری عمرنہ کی پان تریء نہ کی تاریءعمر اگیاں کہڑوں مُنہ مرکائی دے

انسان ہِنء ب بھی جے کی نہ فنڈےپوء ہائے ہائے جا پیو ہتھن ہنندےنہ کی ہِت ونندے نہ کی ہت ونندےآءں وئل نہ کا بندہ وی اتھئی